در این مقاله سعی شده با استفاده ازتئوری تصمیم گیری چند شاخصه مدل تصمیم گیری تاپ سیس ، فناوری تولید مناسب برای فراورده ای معین انتخاب گردد. برای ارزیابی و تایید صحت نتایج از مدل تصمیم گیری الکتر بهره گرفته شده است. مدل ارایه شده برای فناوری تولید مناسب در صنعت پارافین به کار رفته و نتایج آن با نظر کارشناسان خبره این صنعت مقایسه گردیده است.

نانوذرات Cu2O در پارافین مایع با استفاده از کمپلکس نانوساختاری باز شیف مس (II) (1) بدون گاز بی اثر با حرارت دهی سنتز شد. پارافین مایع به عنوان حلال و عامل کاهنده به کاربرده شد. اسپن 80 به منظور کنترل مورفولوژی نانوذرات اکسید مس (II) استفاده شد. نانوساختار کمپلکس با استفاده از پراش سنج پرتو x، طیف سنجی UV-Vis و تبدیل فوریه فروسرخ مشخصه یابی شد.پایداری حرارتی کمپلکس (II) در شکل و اندازه نانویی اش به وسیله آنالیزهای تجزیه حرارتی و گرماسنجی روبشی تفاضلی مطالعه شد. نانوذرات اکسید مس (II) با اندازه گیری های پراش سنج پرتو x و تبدیل فوریه فروسرخ شناسایی شد. مورفولوژی، ساختار و اندازه نانوساختاری کمپلکس (1) و Cu2O به وسیله میکروسکپ الکترونی روبشی بررسی شد. نانوذرات اکسید مس (II) دارای میانگین قطر حدود 30 تا 40 نانومتر هستند که از مورفولوژی یکنواخت و پایداری حرارتی برخوردار هستند.

باوجود کاربردهای زیاد و خواص مناسب قیر در مصارف راه سازی؛ خرابی ها و معایب مخلوط های آسفالتی موجود، ازجمله شیارافتادگی و ترک خوردگی خستگی باعث لزوم اصلاح قیر مورد استفاده در راه سازی با استفاده از افزودنی ها می گردد. برخی افزودنی ها با کاهش دمای اختلاط و تراکم، از سخت شدن قیر جلوگیری کرده و منجر به اصلاح رفتار مخلوط آسفالتی در مقابل بارها شده که علاوه بر این، کاهش آلاینده های هوا و مصرف انرژی را نیز، سبب می شوند. بنابراین هدف این پژوهش بررسی و مقایسه خواص رئولوژی قیر اصلاح شده با ساسوبیت و واکس پارافین با قیر اصلاح نشده و همچنین ترکیب آنها با توجه به تاثیر این افزودنی های بر پیرشدگی و دمای عملکردی است. بدین منظور قیر پایه AC60-70 انتخاب و از روش آزمایشگاهی مبتنی بر آزمایش های متداول قیر که شامل درجه نفوذ و نقطه نرمی است و آزمایش های شارپ که شامل رئومتر برش دینامیکی، ویسکوزیته دورانی و آزمایش های پیرشدگی است، استفاده شده است. نتایج آزمایشات حاکی از موثر بودن واکس های ذکرشده در افزایش کارایی قیر به دلیل کاهش ویسکوزیته، بوده است. در این حالت می توان دمای اختلاط و تراکم را کاهش داد که باعث کاهش پیرشدگی و سخت شدگی قیر می شود. همچنین استفاده از ترکیب واکس های ساسوبیت و پارافین می تواند دمای عملکردی بالای قیر را در مقایسه با نمونه حاوی فقط واکس پارافین بهبود بخشیده و با مقایسه تاثیرات این ترکیب با واکس های دیگر، می توان با در نظر گرفتن میزان تاثیر و هزینه، انتخاب مناسبی به منظور بهبود خواص و رفتار قیر داشت.

اصولا عمل اصلی شامپوها تمیز کردن پوست سر و مو از گرد و غبار و چربی و سایر مواد خارجی است. اما در حال حاضر می توان با اضافه کردن پاره ای از مواد اضافه شونده مختلف خواص مطلوب دیگری را بر عمل پاک کردن اضافه کرد. در اثر شستشو و شامپو کردن تقریبا حدود 50% از چربیهای سطح مو و پوست سر و سبوم برداشته می شود . این فقدان موقتی مواد چرب موجب خشکی مو و سخت شدن کنترل آنها می گردد. معمولا مواد حالت دهنده با ایجاد یک لایه نازک علاوه بر از بین بردن شارژ الکتریکی مو آنها را براق و نرم کرده و آسیب دیدگیهای آنرا ترمیم می کنند. در این مطالعه پس از انتخاب شامپوی پایه آزمایشهای تعیین مقدار کف ، قدرت پاک کنندگی ، زمان مرطوب شدن ، تغییرات PH، رفتار ژنولوژیکی شامپوها اندازه گیری شد. در مرحله بعد با اضافه کردن کتیرا و پارافین مایع به غلظتهای مختلف به شامپوی پایه ، نمونه ها به ترتیب کد گذاری شدند. دو نمونه از شامپوهای فوق را که خواص آنها در آزمایشهای فیزیکی و شیمیایی مطلوب بود ، همراه با شامپوی پایه و پرسشنامه برای اطلاع از نظر مصرف کنندگان توزیع شد. فرمها پس از تکمیل آنالیز آماری گردید، نتایج آزمایشگاهی و نظریات مصرف کنندگان در اکثر موارد هم سو بوده و مشخص شد که شامپوی پارافین مایع علاوه بر خاصیت نرم کنندگی موجب حالت پذیر شدن موها می گردد. چون قسمتی از آن توسط شستشو به راحتی شسته شده ، پوشش کامل نمی دهد، در صورتی که شامپوی کتیرا قادر است که علاوه بر نرم و براق کردن الیاف مو آسیب های ناشی از رنگ کردن ، مجمد کردن ، بی رنگ کردن و موخوره را به نحو بهتری ترمیم کند.

اندازه گیری فرسایش و رسوب معمولا با استفاده از روش های مختلف برای دستیابی به اطلاعات قابل اعتماد از میزان هدررفت خاک ضروری می باشد. در این راستا، به کارگیری روش های نو و دانش روز به سبب تسهیل در اندازه گیری ها و افزایش دقت مورد نظر از اهمیت زیادی برخوردار است. لکن اطلاعات کافی در زمینه کارایی روش های نوین در دسترس نیست. لذا، پژوهش حاضر با هدف به کارگیری اسکنر نوری به عنوان یکی از روش های نوین اندازه گیری فرسایش خاک و مقایسه نتایج حاصل از آن با دو روش سنتی شیارسنج و پارافین در زمینه اندازه گیری فرسایش شیاری در شرایط آزمایشگاهی صورت پذیرفت. برای انجام پژوهش، ابتدا یک خاک لومی رسی در کرت های آزمایشی با ابعاد 30 در 40 سانتی متر و با شیب 20 درصد در معرض باران با شدت 50 میلی متر بر ساعت به مدت 20 و 80 دقیقه و ایجاد فرسایش سطحی قرار داده شد. سپس، در مرحله بعد، باران با شدت های 90 و 100 میلی متر بر ساعت به ترتیب در مدت های 20 و 80 دقیقه برای ایجاد فرسایش های شیاری با ابعاد مختلف اجرا و در نهایت میزان فرسایش شیاری با سه روش اسکنر نوری، شیارسنج و پارافین اندازه گیری شد. نتایج به دست آمده از اسکنر نوری با مقادیر غلظت رسوب اندازه گیری شده در خروجی کرت و نیز روش های شیارسنج و پارافین مورد مقایسه قرار گرفت. میانگین میزان جا به جایی خاک از روش های اسکنر نوری، شیارسنج و پارافین برای شدت 90 میلی متر بر ساعت با مدت 20 دقیقه به ترتیب 79. 73± 283. 30، 8. 27± 35. 49 و 9. 22± 45. 93 گرم و میانگین میزان جابه جایی خاک برای شدت 100 میلی متر بر ساعت با مدت 80 دقیقه در اسکنر نوری، شیارسنج و پارافین به ترتیب 274. 22± 377. 94، 5. 71± 41. 45 و 11. 45± 46. 20 به دست آمد. بر اساس نتایج به دست آمده، مشخص شد که نتایج حاصل از اسکنر نوری بسیار متفاوت و مقادیر آن بسیار بالاتر از دو روش سنتی مورد مطالعه است.